0. ΑΝΑΤΟΛΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ

 

0.1. Ινδικές σχολές

Εδώ αναφέρονται οι βουδιστικές φιλοσοφικές σχολές που διασκορπίστηκαν στις Ινδίες.

 

0.1.1.      Σχολές Θεραβάντα

Η Θεραβάντα (= Διδασκαλία των πρεσβύτερων), που ονομάζεται επίσης υποτιμητικά  «Χιναγιάνα» (= «Μικρό όχημα»), αποτελείται από δύο σχολές, που ιδρύθηκαν στη Νότια Ινδία.

Α) Σχολή Σαουτραντίκα:

Πρώιμη σχολή βουδιστικής φιλοσοφίας. Το όνομά της, Sautrāntika, σημαίνει: «αυτοί που βασίζονται στα σούτρας», δηλαδή σε αφορισμούς.

Υποστήριξε μια γνωσιολογική θεωρία που μπορεί να χαρακτηριστεί «αναπαραστατικός ρεαλισμός» (= αποδοχή της πραγματικότητας μέσω των αναπαραστάσεών μας).

Β) Σχολή Βαϊμπασίκα:

Η σχολή Vaibhāsika βασίστηκε στα σχόλια (vaibhāsha) και υποστήριξε έναν άμεσο ρεαλισμό.

 

0.1.2.      Σχολές Μαχαγιάνα

Οι δύο αυτές σχολές συνοψίζονται επονομαζόμενες Mahayana = «Μεγάλο όχημα»:

Α) Σχολή Μαντυαμίκα:

Nagarjuna (= Ναγκαρτζούνα, 2ος αι. μ.Χ.)

Υποστήριξε μια εκλεπτυσμένη γνωσιολογία, υποθέτοντας ότι οι αισθήσεις μας δεν είναι αξιόπιστες αλλά γεμάτες ψευδαισθήσεις, κάτι σαν ένας μεσολαβητής για την πρόσβασή μας στην πραγματικότητα. Από εκεί προήλθε και η ονομασία Madhyamika = δόγμα του ενδιάμεσου. Οδηγήθηκε επίσης στο να ταυτίσει τη νιρβάνα (= την ασκητική άρνηση των επιθυμιών) με τη σαμσάρα (= τον κύκλο συνεχών μετενσαρκώσεων).

Β) Σχολή Γιογκατσάρα ή Βιτζναναβάντα:

Asańga (= Ασάνγκα, 4ος αι. μ.Χ.), Vasubandhu (= Βασουμπάντου, 4ος αι. μ.Χ.)

Υποστήριξε ότι είναι αδύνατο να πετύχουμε την αλήθεια, αφού ούτε άμεσα ούτε μέσω των αισθήσεων μπορούμε να την προσεγγίσουμε. Επιτυγχάνουμε μόνο κάποιες πνευματικές καταστάσεις μέσω του διαλογισμού (εξ ου και «Yogācāra» = εξάσκηση της γιόγκα).

 

* Σαολίν Κουνγκ Φου: Μαχαγιάνα - "Οι μεγάλες διδασκαλίες του Βουδισμού"

* Zai Aku Jinju: Τα ιδανικά του Μαχαγιάνα Βουδισμού

 

 

 0.2. Κινέζικες - Γιαπωνέζικες σχολές

 

0.2.1. Κομφουκιανισμός:

Confucius (= Κομφούκιος, περίπου 551-479 π.Χ.), Mencius (= Μένκιους, περ. 372-298 π.Χ.), Hsün Tzu (= Χσουν Τζου, περ. 298-212 π.Χ.), Tung Chung-shu (= Τουνγκ Τσουνγκ-σου, περ. 179-104 π.Χ.)

Έδωσε έμφαση σε ηθικές και πολιτικές σκέψεις, επιδιώκοντας συχνά την αποκατάσταση των παλαιών αρχών.

Υπέστη πολλές αλλαγές κατά τη μακραίωνη πορεία του και εξελίχθηκε με τον νεοκομφουκιανισμό και τις υπόλοιπες κινέζικες σχολές.

* Βικιπαίδεια: Κομφουκιανισμός

* Παιδεία online: Κομφουκιανισμός

* Kosmos Zine: Κομφούκιος: ένας κοινωνικός αναμορφωτής

 

0.2.2. Ταοϊσμός:

Lao Tzu (= Λάο Τζου ή Λάο Τσε, 6ος αι. π.Χ.), Zhuang Tzu (= Τσουάνγκ Τσου, 4ος αι. π.Χ.)

Έδωσε έμφαση στην εναρμόνιση του ανθρώπου με την κοσμική τάξη (= ταό). Υποστήριξε ότι αυτή η εναρμόνιση μπορεί να επιτευχθεί με το μη-πράττειν και την αναστολή των επιθυμιών.

* Βικιπαίδεια: Ταοϊσμός

 

0.2.3. Σχολή των ονομάτων (ming chia):

Hui Shih (= Χούι Σιχ, 4ος αι. π.Χ.), Kung-sun Lung Tzu (= Κουνγκ-σουν Λουνγκ Τζου, 4ος-3ος αι. π.Χ.)

Η σχολή άνθισε κατά την αρχαία περίοδο της κινέζικης φιλοσοφίας. Επιδόθηκε στη μελέτη των ονομάτων και στη λογική. Χρησιμοποίησε τα επιχειρήματα ως μέσο όχι μόνο πειθούς αλλά και νοητικής εξάσκησης. Οι οπαδοί της σχολής ονομάστηκαν σοφιστές (pien che = πιεν τσε).

 

0.2.4. Συγκρητιστικός κομφουκιανισμός:

Tung Chung-shu (= Τουνγκ Τσουνγκ-σου, περ. 179-104 π.Χ.)

Επιχείρησε μια συσχέτιση και συμφιλίωση των παραδοσιακών αντιθέσεων γιν/γιανγκ, καλού/κακού, απληστίας/φιλανθρωπίας.

 

0.2.5. Νεοταοϊσμός:

Wang Pi (= Γουάνγκ Πι, 226-249 μ.Χ.), Kuo Hsiang (= Κούο Χσιάνγκ, 3ος αι. μ.Χ.)

Εμβάθυνε στις αρχές του ταοϊσμού με καλλιέργεια οντολογικών εννοιών (ον - μη ον) διασυνδέοντας έτσι τον ταοϊσμό με τον βουδισμό.

 

0.2.6. Σχολή του Ζεν:

Bodhidharma (= Μποντιντάρμα, 5ος αι. μ.Χ.)

Προέκυψε από τη βουδιστική σχολή Μαχαγιάνα. Η γιαπωνέζικη λέξη «ζεν» προέρχεται από την κινέζικη «τσαν», κι αυτή από τη σανσκριτική dhyana = διαλογισμός.

Έδωσε έμφαση στο βίωμα με στόχο την επίτευξη του διαφωτισμού. Συνεπώς υποβάθμισε τη θεωρητική γνώση προς χάρη της άμεσης βιωματικής σοφίας (μέσω διαλογισμού).

* Random Vibes: Η ιστορία του βουδισμού Ζεν

 

0.2.6. Νεοκομφουκιανισμός:

Ζhou Dunyi (= Τσου Ντουν-ι, 1017-1073), Zhu Xi = Chu Hsi (= Τσου Χσι, 1130-1200), Wang Yang-ming (= Γουάνγκ Γιανγκ-μινγκ, 1472-1529)

Ερμήνευσε με ποικίλους τρόπους τα διδάγματα του Κομφούκιου. Με βάση μεταφυσικές έννοιες υποστήριξε ηθικές και πολιτικές απόψεις.

Διαχωρίζεται στην ιδεαλιστική σχολή του νου και στην ορθολογική σχολή της αρχής:

 

0.2.6.1. Ιδεαλιστική σχολή του νου:

Lu Hsiang-shan (= Λου Χσιανγκ-σαν, 1139-1193), Wang Yang-ming (= Γουάνγκ Γιανγκ-μινγκ, 1472-1529)

Έδωσε έμφαση στην έννοια του νου, τον οποίο ταύτισε με τα πράγματα που αποτελούν τον κόσμο.

 

0.2.6.2. Ορθολογική σχολή της αρχής:

Sao Yung (= Σάο Γιουνγκ, 1011-1077), Cheng Hao (= Τσενγκ Χάο = Cheng Ming-tao = Τσενγκ Μινγκ-τάο, 1032-1085), Cheng I (= Τσενγκ Ι, 1033-1107), Chang Tsai (= Τσανγκ Τσάι, 1020-1077), Ζhu Hsi = Chu Hsi (= Τσου Χσι, 1130-1200)

Υποστήριξε ότι μέσω της ορθολογικής αντιμετώπισης καλλιεργείται η ανθρώπινη ηθικότητα, αποφεύγονται τα πάθη κι επιτυγχάνεται η πλήρης ανάπτυξη της ανθρώπινης φύσης.

 

 

0.3. Κορεατικές σχολές

 

0.3.1. Σχολή Μαντχυαμίκα (Madhyamika)

0.3.2. Σχολή Βιζναπτιματράτα-βαντίν (Vijnaptimatrata-vadin)

Προέκυψαν από διάσπαση της ινδικής σχολής Μαχαγιάνα. Η πρώτη από αυτές τις σχολές αμφισβήτησε την ύπαρξη, η δεύτερη την αποδέχτηκε.

 

0.3.3. Σχολή Κύο-χακ (Kyo-hak)

0.3.4. Σχολή Σον-γκα (Son-ga)

Η πρώτη από αυτές τις σχολές υποστήριξε ότι ο άνθρωπος μπορεί να φωτισθεί μέσω της πίστης και της κατανόησης των Γραφών, ενώ η δεύτερη αρνήθηκε αυτή τη θέση.

*Wikipedia: Korean philosophy

 

 

0.4. Περσικές - Αραβικές - Ισλαμικές σχολές

                   

0.4.1. Ζωροαστρισμός:

Zoroaster ή Zarathustra (= Ζωροάστρης ή Ζαρατούστρα, 6ος αι. π.Χ.)

Θρησκευτικό-φιλοσοφικό κίνημα που έδωσε έμφαση στην προαιώνια διαμάχη μεταξύ του καλού και του κακού, τα οποία προσωποποίησε ως θεϊκές δυνάμεις («Άχουρα Μάζντα» - «Αριμάν»).

Οπαδοί του ζωροαστρισμού υπάρχουν έως σήμερα σε πολλές χώρες, όπως στις Ινδίες, στο Ιράν, στο Πακιστάν κλπ.

* Βικιπαίδεια: Ζωροαστρισμός

* Βασίλης Χλέτσος: Ζωροάστρης και Ζωροαστρισμός (2007)

 

0.4.2. Σουφισμός:

Maruf Karkhi (= Μαρούφ από το Καρκ, περ. 750-815 μ.Χ.), Al Ghazali (= Αλ Γκαζαλί, 1058-1111)

Ιδρύθηκε στην Περσία κι επεκτάθηκε σε πολλές ισλαμικές χώρες. Η περσική λέξη «σούφι» σημαίνει: προφήτης. Καλλιέργησε τάσεις μυστικισμού και ασκητισμού.

* Βικιπαίδεια: Σούφι

* Φετχουλλάχ Γκιουλέν: Ο σουφισμός και οι ρίζες του

 

 

 

Joomla templates by a4joomla